Ankara Günleri

Her bahar aynı telaş başlar bende. Camlar silinir, perdeler yıkanır, dolaplar boşaltılır. Yıllardır açılmayan kutular yeniden gün ışığına çıkar. Çekmecelerin dibinde unutulmuş mektuplar, tek kalmış küpeler, düğmeler, eski anahtarlar, artık çalışmayan saatler, yıllardır giyilmeyen ceketler...
Dışarıdan bakıldığında bütün bunlar sıradan ev işleri gibi görünür. Oysa insan biraz düşününce bahar temizliğinin aslında evden çok hafızayla ilgili olduğunu fark eder.
(...)
Hayatımın ikinci büyük hediyesini bu sene yine bir bahar temizliğinde aldım. Ankara'daki öğrencilik yıllarımı bir günlükte toplamıştım. Oysa geçmiş senelerde yapmış olduğum bahar temizliğinde de karşıma bu defterler çıkmıştı ama hiç önemsememiş, oldukları yerlerini korumuştum.
“Anılar, zamanın içinde kaybolup gitmez; onları yeniden okumamızı, yeniden anlamlandırmamızı bekler. Yıllar önce tuttuğum bu defterler, beni yalnızca Ankara'nın sokaklarına, insanlarına ve yaşadıklarıma değil, o günkü kendime de götürdü. Şimdi bu sayfalarla geçmişime yeniden bakarken, okurun da kendi anılarının izini sürmesine eşlik etmek istiyorum.”

(Tanıtım Bülteninden)