Aşina

İyeler! Gelin, oturun yanı başıma

Kamlamaya başladım gece göğünün altında
Ayın parlak ışığı Yulamı yıkarken davet etti beni Ak Ana

Göstermek için yaratılışı dokuzlar halkasında kamlayan Utkun'a

Biliyorum, zorlu bir yolculuk olan bu hayatımda herkes görecek beni son defa

Maddeyle vedalaşıp terk edeceğim dünyayı görevlerimi tamamlayınca
Yok oluşun son çeyreğinde tüm gördüklerimi ve duyduklarımı fısıldadım kelimelere

Kelimeler halka oldular ayın halesi gibi yaratılışı başlatan Ak Ana'nın başı üstünde

İyeler oturdu, sen de gel otur yanıma

Başlangıcı öğren önce, sonra bitişe gelecek sıra

Kapatarak gözlerini, dinle beni kalbinle
Bu anlattığım bil ki gerçekten de yaşandı kadim dönemde

Öğren atan Aşina'nın soyunun nasıl birleştiğini kurtlarla birlikte!