Aşkın Secdesi Kerbela Üçlemesinin Son Romanı

Stok Kodu:
9786055107222
Boyut:
14x20
Sayfa Sayısı:
381
Baskı:
1
Basım Tarihi:
2013-11
Kapak Türü:
Ciltsiz
Kağıt Türü:
2. Hamur
%27 indirimli
225,00TL
164,25TL
Tedarikçi Stoğu 12 Adet
9786055107222
502157
Aşkın Secdesi
Aşkın Secdesi Kerbela Üçlemesinin Son Romanı
164.25

"Sevgiliyle vuslatı göklerde arama!
Bilirsen, alnını koyduğun yerdedir O..."
İrfani bir anlatımla yine tarih, insan, kutsal ve edebiyat iç içe...

Yüz binlerce okurun gönüllerinde taht kuran seri, üçlemenin son romanıyla Hüseynî aşkın şahitlerini Kerbelâ'daki büyük buluşmaya çağırıyor.

Yanıyor ve koşuyordu Hüseyin'e doğru.
Kırk günün, kırk yılın değil asırların hasret abidesiydi o.
Bir yanında Dedesi vardı; Dedelerin En Güzeli...
Bir yanı Kevser'di; Anneler Annesi...

Nice yollardan Şehitler Sultanının başucuna değin gelmişken sonunda beli mi kırılmıştı? Hüseyin'in kabrini izlerken iki büklümdü gayrı. Kırk gündür saraylar, ordular titreten azamet dolu kadın gitmiş. Tüm hüznünü en nazlısıyla paylaşmak isteyen mahzun bir nefes gelivermişti.

"Ey Babam Oğlu, dinle beni!.." diyordu: "Âhıma yol verip ağlasaydım; gökten yağmur misali yıldız inerdi. Yusuf'a zindan kuyular gözyaşlarımla dolardı. Ama mazlum gönüller titremesin diye bir dem bile ağlamadım Can Hüseyin...

...Ey Dedem Oğlu, Rahmet Evinin Gülü!.. Düldül'den inip Burak'a binen sen değil misin? Bilsem ki, sen ölüsün; billahi düşmem derdine. Neredesin gözlerin nûr vesilesi, nerede?.."

Ölüdür her insan; tâ ki kendinden doğana değin...

 

"Sevgiliyle vuslatı göklerde arama!
Bilirsen, alnını koyduğun yerdedir O..."
İrfani bir anlatımla yine tarih, insan, kutsal ve edebiyat iç içe...

Yüz binlerce okurun gönüllerinde taht kuran seri, üçlemenin son romanıyla Hüseynî aşkın şahitlerini Kerbelâ'daki büyük buluşmaya çağırıyor.

Yanıyor ve koşuyordu Hüseyin'e doğru.
Kırk günün, kırk yılın değil asırların hasret abidesiydi o.
Bir yanında Dedesi vardı; Dedelerin En Güzeli...
Bir yanı Kevser'di; Anneler Annesi...

Nice yollardan Şehitler Sultanının başucuna değin gelmişken sonunda beli mi kırılmıştı? Hüseyin'in kabrini izlerken iki büklümdü gayrı. Kırk gündür saraylar, ordular titreten azamet dolu kadın gitmiş. Tüm hüznünü en nazlısıyla paylaşmak isteyen mahzun bir nefes gelivermişti.

"Ey Babam Oğlu, dinle beni!.." diyordu: "Âhıma yol verip ağlasaydım; gökten yağmur misali yıldız inerdi. Yusuf'a zindan kuyular gözyaşlarımla dolardı. Ama mazlum gönüller titremesin diye bir dem bile ağlamadım Can Hüseyin...

...Ey Dedem Oğlu, Rahmet Evinin Gülü!.. Düldül'den inip Burak'a binen sen değil misin? Bilsem ki, sen ölüsün; billahi düşmem derdine. Neredesin gözlerin nûr vesilesi, nerede?.."

Ölüdür her insan; tâ ki kendinden doğana değin...

 

Yorum yaz
Bu kitabı henüz kimse eleştirmemiş.
Kapat