Aslında Yalnız Değilim

Köyde geçen sakin bir geceyle başlıyor hikayemiz. Gökyüzünde ay ışığı süzülürken, sobanın çıtırtıları arasında küçük bir çocuk, yalnız gibi görünen ama kalbi kocaman bir dünyada, doğayı ve hayvanları keşfe çıkıyor.
“Uyuyan Bahçe”, yalnızlık hissiyle baş eden bir çocuğun, bir kirpi, bir civciv ve yuvadan düşen bir kuşla kurduğu özel bağı anlatıyor. Hikâye ilerledikçe çocuk, aslında hiç de yalnız olmadığını; doğanın, hayvanların ve anılarının ona eşlik ettiğini fark ediyor.
Çamurdan yapılan minik fincanlarla düzenlenen çay saati, yavru kuşu yuvaya taşıma görevi ve salıncakta söylenen ninnilerle hem çocuk hem doğa usulca uykuya dalıyor.
“Uyuyan Bahçe”, hem okul öncesi çocuklar hem de birlikte okuma anları için duygusal bağ kurmaya yardımcı bir hikâye sunuyor. Yalnızlık hissiyle başlayıp, içsel huzura, doğaya ve dostluğa evrilen bu öykü, çocuklara duygularını tanıma ve doğayla bağ kurma konusunda içten bir yol sunuyor.

(Tanıtım Bülteninden)