Başkasının Derdini Duymadan Derdim Var Deme

Her yazının bir nedeni vardır. Kimi öfkesini yazarak dindirir, kimi
özlemini, kimi de içindeki sessiz çığlığı kelimelere döker. Ben bu
kitabı, unutulan insanı hatırlatmak için yazdım. Çünkü çağımızda
insan, hem kalabalıkların ortasında yalnız kaldı, hem de sahip olduk-
larının farkında olmadan yaşamayı bir alışkanlık haline getirdi. Bir
gün çevreme baktım; herkes bir şeyin peşindeydi ama kimse ne ara-
dığını bilmiyordu. Kimisi mutluluğu parada, kimisi sevgiyi sanal
dünyada, kimisi huzuru başkalarının onayında arıyordu. Fakat hiç
kimse kendi içine bakmıyordu.
Oysa insanın kaybettiği şey dışarıda değil, kendi içinde saklıydı. Bu
fark ediş, kalemime dokundu. Yazmak, benim için bir sığınak, bir
dua, bir hatırlayış oldu.
Bu kitap; öfkesini sevgiyle, kırgınlığını sabırla, yorgunluğunu şükürle
dönüştürmek isteyen herkes için yazıldı. Çünkü inanıyorum ki; her
kalbin içinde yeniden doğmayı bekleyen bir iyilik vardır.

(Tanıtım Bülteninden)