His 2: Ateş Mavisi

Geldim, buradayım.

Hissediyor musun?

Seninle aynı arafta nefes alıyoruz.

Zevahirine değilse bile ruhunun surlarına çok yakınım.

Duyabiliyorum nefesinin sesini, kokusunu anımsayabiliyorum.

Ortasına atıldığım enkaz, darmaduman olmuş belleğimle kardeş ve ruhumun pürüzlü duvarları sensizlikle sıvanmış, çok acı var.

Adımlarımdan geriye kalan kanlı emarelere dönüp bakamıyorum, biliyorum.

Hissediyorum.

Çok yakınındayım, ateş mavisi...

(Tanıtım Bülteninden)