İlk Cemre

Cemrenin her evresi görülmeye başlamıştı. İlk önce gönülde başladı değişim. Sonra aklı hedef aldı. Suyun en diplerine inercesine işledi. Vurgun yeme pahasına… Akıl firar etti. Başka kurtuluşu yoktu. Ve son darbe! Son darbeyi ruhun derinliklerine indirdi. Âdeti olduğu üzere ustaca! Ve nihayet tüm benliğini yakıp kavurdu aşığın. Geriye sadece aşk kaldı. Sadece aşk…
Hilal'in gönlüne hiç beklemediği bir anda düşen bu aşk ateşi, kurtulmak istedikçe kendisini adeta bir girdap gibi içine çekti. Daha ilk bakışta içinde kaybolduğu o kara gözler, onu kendisiyle kanlı bıçaklı etmekle kalmamış, aşkı da hicranı da son damlasına kadar tattırdı.
Murat… Mutsuzluğu ve yalnızlığı tutunacak tek dalı olmuş bir adam… Çocukluktan kalma yaraları daha iyileşmeden hep yenileri eklenmiş. Maneviyata, kadınlara hatta aşka bile hep kendi penceresinden bakmış hayatı boyunca. Lakin herkese kapattığı gönlüne elini kolunu sallayarak giren aşk bütün ezberlerini bozdurmakla kalmayarak, yeni baştan bir Murat inşa edecek ve daha aşkına kavuşmadan kulluğuna kavuşacaktır.
Yaşadığı bu müthiş dönüşün vesilesi olan Hilal ise artık Murat için bir vazgeçilmezdir.
Genç yüreklere nakış nakış işlenen bu aşk ve dönüş hikâyesi helal sevginin de ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatacaktır.

(Tanıtım Bülteninden)