İnsan Kalmak

Yolcu durdu.
Bir süre teraziyi inceledi.
Kefelerin içinde hiçbir şey yoktu.
Ne taş…
Ne demir…
Ne altın…
Hiçbir şey…
Yine de biri diğerine göre daha ağırdı.
Teraziye biraz daha yaklaştı.
Taşın üzerinde, zamanın aşındıramayacağı kadar derin,
ama ilk bakışta okunamayacak kadar
küçük bir yazı vardı.
Ay ışığında eğilip yazıya baktı.
İlk başta anlam veremediği bir şey yazıyordu.
“Kimin elindeyse…”

(Tanıtım Bülteninden)