Kafes Gül Yüzlü Çocukların Romanı

Stok Kodu:
9786051210858
Boyut:
11x19
Sayfa Sayısı:
113
Baskı:
1
Basım Tarihi:
2011-01
Kapak Türü:
Ciltsiz
Kağıt Türü:
2. Hamur
%40 indirimli
52,00TL
31,20TL
Taksitli fiyat: 1 x 31,20TL
Tedarikçi Stoğu 3 Adet
9786051210858
538339
Kafes
Kafes Gül Yüzlü Çocukların Romanı
31.20

Kafesin kapıları açılınca kuş önce şaşırır, sonra kafesin önüne çıkar gezinir. Nice zaman sonra uçabilir. Uçar uçar... Ne güzeldir! Böyle alabildiğine uçmak ne güzeldir! İstediği dala konabilir. İstediği ülkeye kanat çırpabilir. Sonra kafese dönecek midir? Kim dönmek ister? Hürriyetin de izafi olabileceğini inkâr etmiyorum. Küçük bir kafeste de insan, mutlak hürriyeti elde edebilir. Dünyevi hürriyet anlayışlarını terk edip ilahi bir hürriyete, mutlak bir hürriyete kanatlanabilir. Ama kendimiz dışındaki insanlar için, bunu ileri süremeyiz.

Hürriyet, bir yönüyle gayet somut bir hadisedir. Dört yanı duvarlarla çevrili bir odada, insanı, kafesteki kuşlar gibi yaşamaya zorlamak hürriyetini elinden almak demektir. Alabildiğine yürüyebilmek alabildiğine ufukları görebilmek hürriyettir! Muhip gitti. Tıpkı benim Çınaraltı'ndan Beyoğlu'na gidişim gibi gitti. Ben gidiyorum dedi ve gitti. Ben kalakaldım. Peşine takılmak istedim. Olmazdı. Hürriyeti tatmak istiyordu. Ama yine dönüp gelecek biliyorum. Vazgeçemez.

Beni, bizleri bırakamaz. Gelecek. Ama şimdi gitti. Tutamazdım onu. Dünyevi hürriyetin kofluğunu anlayacaktı bir gün. Ne zaman? Ben anlayabildim mi ki? Bu arada, gidenler de gitti. Ben yoktum, gitmişler... Ne ani oldu! Haber vermeden gittiler... Muhip gitti, girdi gecenin göbeğine; sevgililer de... Hocalarım da öldüler. Yarım kalan sohbetlerimiz, yâre verilmeye hazırlanan ama bir türlü verilemeyen çiçekler gibi soluyor... Toprak, bir insan boyu yükseldi bir yerlerde. Benim kalbimdeki tümseklerin haddi hesabı yok.

Hep öldüler: Vatanım, sevgilim, dostum ve hocam... Yorgunum, yaşamaktan yoruldum. Sevmekten yoruldum. Sevgililer... Sevgililer hep acı verdi bana. Direnmekten, çalışmaktan, kavgadan yoruldum artık... Ne komedidir, bizim trajedimiz!

Kafesin kapıları açılınca kuş önce şaşırır, sonra kafesin önüne çıkar gezinir. Nice zaman sonra uçabilir. Uçar uçar... Ne güzeldir! Böyle alabildiğine uçmak ne güzeldir! İstediği dala konabilir. İstediği ülkeye kanat çırpabilir. Sonra kafese dönecek midir? Kim dönmek ister? Hürriyetin de izafi olabileceğini inkâr etmiyorum. Küçük bir kafeste de insan, mutlak hürriyeti elde edebilir. Dünyevi hürriyet anlayışlarını terk edip ilahi bir hürriyete, mutlak bir hürriyete kanatlanabilir. Ama kendimiz dışındaki insanlar için, bunu ileri süremeyiz.

Hürriyet, bir yönüyle gayet somut bir hadisedir. Dört yanı duvarlarla çevrili bir odada, insanı, kafesteki kuşlar gibi yaşamaya zorlamak hürriyetini elinden almak demektir. Alabildiğine yürüyebilmek alabildiğine ufukları görebilmek hürriyettir! Muhip gitti. Tıpkı benim Çınaraltı'ndan Beyoğlu'na gidişim gibi gitti. Ben gidiyorum dedi ve gitti. Ben kalakaldım. Peşine takılmak istedim. Olmazdı. Hürriyeti tatmak istiyordu. Ama yine dönüp gelecek biliyorum. Vazgeçemez.

Beni, bizleri bırakamaz. Gelecek. Ama şimdi gitti. Tutamazdım onu. Dünyevi hürriyetin kofluğunu anlayacaktı bir gün. Ne zaman? Ben anlayabildim mi ki? Bu arada, gidenler de gitti. Ben yoktum, gitmişler... Ne ani oldu! Haber vermeden gittiler... Muhip gitti, girdi gecenin göbeğine; sevgililer de... Hocalarım da öldüler. Yarım kalan sohbetlerimiz, yâre verilmeye hazırlanan ama bir türlü verilemeyen çiçekler gibi soluyor... Toprak, bir insan boyu yükseldi bir yerlerde. Benim kalbimdeki tümseklerin haddi hesabı yok.

Hep öldüler: Vatanım, sevgilim, dostum ve hocam... Yorgunum, yaşamaktan yoruldum. Sevmekten yoruldum. Sevgililer... Sevgililer hep acı verdi bana. Direnmekten, çalışmaktan, kavgadan yoruldum artık... Ne komedidir, bizim trajedimiz!

Tüm kartlar
Taksit Sayısı Taksit tutarı Genel Toplam
Tek Çekim 31,20    31,20   
Yorum yaz
Bu kitabı henüz kimse eleştirmemiş.
Kapat