Kasım Yangını

GERÇEKTEN SEVGİ İLE BAĞLI OLANLAR, ARAYA NE KADAR
ZAMAN VE MEKAN GİRSE DE ASLA BİRBİRLERİNDEN
AYRILMAZLAR. ÖLÜM BİLE TEK BAŞINA YETMEZ İNSANLARI
AYIRMAYA. BİRİNDEN ANCAK KALBİN O'NU UNUTTUĞUNDA
AYRILIRSIN.
Ailemi,herşeyimi kaybettim, çok eksiktim çok. Bir kalp beni
buldu,iyileştim. Sevildim kendimi dünyanın en özel insanı
hissedecek kadar sevildim,Kemal ne güzel sevdin beni,sevmeyi
öğrendim. Kızımın ellerimden kayıp gittiği endişesi içimi yakarken
minnacık bir kalp umudumu geri verdi,hayatta en değerli şeyin
sağlık dilemek olduğunu öğrendim.
Yitirdiklerimin toplamı benim hayatım. Hep onlarla yaşadım, başka
canlara sığınarak,çok çok mutlu. Ada'm sayesinde milyon tane
mutluluk tattım.Uzun ömür bir armağan bana acılarım yanında,
Ada'm dan güç alarak kök saldım. Yoruldum, çok ağladım,
tökezleyip düştüğümde oldu ama yılmadım, bırakmadım hayatı.
Bedeli meğer bu huzurlu mutlulukmuş. Benim hayatıma bir Kemal
girdi ve hiç gitmedi. Sevgilim çok özledim seni, burnumda
tütüyorsun. Eyy ölüm, ömrüm yanımdan aldığın sevdiklerimi
özlemekle geçti. Ben yoruldum sen yorulmadın arkamda
koşmaktan.Önüme geç artık sırayı bozma.

(Tanıtım Bülteninden)