Küllerimden Ev Yaptım

Bu kitabı yazmak kolay olmadı.
Çünkü bazı hikâyeler anlatılırken değil, hatırlanırken acıtır.
Bazı cümleler yazılırken değil, yaşanırken insanın içine kazınır.
Elinizde tuttuğunuz bu hikâye bir kurgu değil.
Bu satırlar, bir çocuğun korkudan susuşunu,
bir genç kızın çaresizliğini,
bir kadının ayağa kalkışını taşır.
Ben bu hayatta çok kapıdan çıktım.
Bazılarından kendi isteğimle,
bazılarından ise mecbur bırakılarak.
Evler değişti.
Şehirler değişti.
İnsanlar değişti.
Ama içimdeki umut, her şeye rağmen tam olarak hiç sönmedi.
Bu kitap bir hesaplaşma değil.
Kimseyi suçlamak için yazılmadı.
Kimseyi aklamak için de.
Bu kitap, hayatta kalmayı öğrenen bir kız çocuğunun,
iyi kalmayı seçen bir kadına dönüşmesinin hikâyesidir.

(Tanıtım Bülteninden)