Melamice Şiirler

İki yamaç arasına giriyorum
Uzunca bir dere yatağında
Yeşilin renk tonları ile
Eriyen karların suyu
Dere yatağına doğru akıyor,
Besbelli karla bulanık kafam gibi
Suyun kuşların sesi ile karışıyor.
Bir gün önce yağan yağmur ve dolunun vurduğu belli
Hallaç pamuğuna çevirmiş dere yatağını
Aklıma Hallac-ı Mansur geliyor.
Yürüyen koşan nefes alan ben ölünce kimim?
Neden korkuyor yakınlarım kefene sarılınca,
Kürek kürek toprak atıyorlar üstüme
Bende mi öyle yapmıştım,
Bak bırakıp gittiler
Toprakla bir başıma beni.
Yunus Emre oluyorum birden
'Bir ben var bir de benden içeri'
İnsan ne kadar değişken oluyor
Yaşam ile ölüm arası konuklukta.
En çokta ölümden sonrası
Yürüyorum kırlara kırlara doğru
Dudaklarım da ilahiler...

(Tanıtım Bülteninden)