Milena’ya Mektuplar

“Sen benimsin, ben de seninim.”
Bazı aşklar yaşanmak için değil, sözcüklerin içinde sonsuza dek var olmak için doğar.
Franz Kafka’nın Milena Jesenská’ya yazdığı mektuplar yalnızca iki insan arasındaki tutkulu bir aşkın değil aynı zamanda özlemin, korkunun, yalnızlığın ve imkânsızlığın da hikâyesidir.
Kafka, Milena’ya yazdığı her satırda ruhunun en savunmasız yanlarını açığa çıkarır. Kimi zaman umutla yakınlaşır kimi zaman kendi korkularının ardına çekilir. Sevmek onun için hem bir kurtuluş hem de katlanılması güç bir varoluş sancısıdır.
Milena’ya Mektuplar, bir aşkın günlüğünden çok daha fazlasıdır. İnsan ruhunun karanlık dehlizlerinde dolaşan, sevmenin ve sevilmenin yarattığı kırılganlığı bütün çıplaklığıyla ortaya koyan eşsiz bir edebiyat belgesidir.
Çünkü bazı mektuplar yalnızca gönderildikleri kişiye değil, yüzyıllar sonra bile aşkı anlamaya çalışan herkese yazılmıştır.