Miras - Babamdan Kalan Gölge

İnsan, geçmişinden yalnızca bir soyadı devralmaz.
Bir evin duvarlarında kalmış sesleri, yarım bırakılmış cümleleri, eski bir fotoğrafın sessizliğini
de taşır geleceğe.
1970'lerin Türkiye'sinde başlayan bu hikâye; sevmenin cesaret, kavuşmanın ise çoğu za-man
kaderle sınandığı yıllardan geçiyor.
İki insan birbirini sever. Hayat onları aynı yola çıkarır; sonra hiç beklemedikleri bir yerde
ayırır. Geride söylenememiş sözler, saklanmış mektuplar ve yılların örtemediği bir özlem
kalır.
Zaman geçer.
Çocuklar büyür, evler değişir, yüzler yaşlanır. Fakat geçmiş, insanın peşini bırakmaz. Bir gün
eski bir sandığın kapağı açılır ve yıllardır susan bir hikâye yeniden konuşmaya başlar.
Ortaya çıkan şey yalnızca bir ailenin geçmişi değildir.
Bir sevdanın izi, bir ayrılığın yükü, bir babanın sustukları ve gelecek kuşaklara bırakılan de-rin
bir hesaplaşmadır.
“Miras”, geçmiş ile bugün arasında kurulmuş sessiz bir köprü…
Okurken kendi hayatınızdan bir fotoğraf, hiç söyleyemediğiniz bir cümle ya da yıllardır
kalbinizin bir köşesinde taşıdığınız bir insan çıkabilir karşınıza.
Çünkü insanın en ağır mirası, eline bırakılan değil, kalbine işlenendir.
Ve her hikâye bittiğinde geriye tek bir soru kalır:
“Bize kalan gerçekten neydi?”

(Tanıtım Bülteninden)