Şu Sevdalar Tevatürü

Sen bir şeyleri terk edersin

Ay ölür mutlaka

Ve karanlıkta büyütür o bütün engellerini

Kimi engel o bizim öpüştüğümüz bank yok mu

Onun dengesini bozan tümsek gibi misal

Ama kimi engel var ki dağdır

Bir dönem tutuşulan eller sağa sola salınır bileklerinden

Güzel işte bunun adı elvedadır

Bir perde aralanır o pek şahane olmayan boşluklara

Sen bir şeyleri terk ederken

Bileklerin de kıpırdamaz üstelik

Sonra çöller dolar içine ormanlık sevdaların

Öyle bir şeylere alışırsın ki alışmak başa beladır

Çünkü nefes almak gibi bir şeydir alışmak öpüşmeklere

Sen bir şeyleri terk edersin

Güneş yazdan uzaklaşır

Sen bir şeyleri terk edersin

Ve yargısız infazlar meşrulaşır

Belki adını ‘Hoşçakal' diye değiştirirsin Güzel

Öyle vedalaşmak da kolaylaşır

Ayrılır gibi bir erguvanın bedeninden yüzlerce dal

“Senin adın ne?”

“Hoşçakal.”

“Hoşçakal öyleyse Güzel.

Güzeli öyleyse Hoşçakal...”


(Tanıtım Bülteninden)