Vişne Günleri

İlke, bir reklam ajansında metin yazarıdır. İnanmadığı şeylere başkalarını inandırmakta ustadır. Ama iş kendi hayatına gelince, uzun zamandır kendine anlattığı hikâyeden kuşku duymaya başlar. Yıllardır sürdürdüğü ilişkiyi ve işinde verdiği ödünleri sorgularken aklı, annesinin vişne reçeli yaptığı günlere döner. Çocukluğundan kalan ayrıntılar bir araya geldikçe İlke, annesinin neler yaşadığını ve kendi hayatında neyi beklediğini anlamaya başlar.

Özlen Alpaslan, Vişne Günleri'nde İlke'nin bugünüyle çocukluğunu iç içe anlatıyor. Reklam dünyasının çelişkilerine ve mutluluk vaatlerine İlke'nin alaycı bakışıyla yaklaşırken, aile içinde yıllarca susulanların bir çocuğun hafızasında nasıl yer ettiğini gösteriyor. Annesinin hayatını yeniden anlamaya çalışan İlke'nin önünde giderek daha açık bir soru beliriyor: Kendi hayatını yaşamak için daha ne kadar bekleyecek?

ARKA KAPAK YAZISI

Hayatımızı sevdiklerimiz mi belirler, seçtiklerimiz mi?
Ya mevsiminde seçmediklerimiz?

“Annemin vişne reçeli yaparken vişnelerin çekirdeklerini çengelli iğnenin ucuyla çıkarmak için gösterdiği özenle hayata tutunabilmek istiyorum. Oysa hayatım gözüme vişne lekeli, yıpranmış bir nevresim kadar yorgun görünüyor. Yeni bir nevresim takımı alabilirim aslında ama alıştım da bu lekeye. Lekesiz bir nevresim takımı, lekesiz bir hayat gibi; yaşanabilecekken yaşanmamış ne varsa anımsatabilir bana. Belki de anımsatması iyi olur. Çünkü hayatımın geri kalanını çekirdeklerine kadar yaşamak istiyorum.”


(Tanıtım Bülteninden)