Yaşayan Gelenek Tasavvuf

Riyad Asvat'ın bu çalışması, hakikatin nasıl bilindiğine, insanın nasıl dönüştüğüne ve bir cemaatin hangi esaslar üzerinde kurulduğuna dair yaşayan bir gelenek olarak ele alıyor. Şeyh Abdülkâdir es-Sûfî'nin KadirîŞâzelî-Derkavî silsilesi içinde şekillenen tasavvuf anlayışı, burada akıl ve duyu verileriyle sınırlı modern bilgi telakkisinin karşısına; şeriat, tarikat ve hakikat bütünlüğünü ve muhtelif mertebeleri koyan daha geniş bir idrak sahasıyla çıkarılıyor. Böylece okur kitabın nihayetinde görüyor ki yazar, tasavvufu İslâm'dan ayrı, şeriattan kopuk veya hayattan çekilmiş bir zühd yolu gibi görmemiş; onu amel, edep, zikir, fütüvvet, cemaat ve siyasi mesuliyetle birlikte düşünmüş. Yaşayan Gelenek: Tasavvuf, modernitenin seküler, bireyci ve ilerlemeci kabullerinin insanı ve toplumu nasıl daralttığını gösterirken, Şeyh Abdülkâdir'in tasavvufu yeniden canlı bir amel, idrak ve cemaat zemini olarak nasıl yorumladığını da ortaya koyuyor. Kitap bittiğinde insan içinden şöyle demeden edemiyor: “Tasavvuf geçmişe ait süslü bir hatıra değil; modern dünyanın bilgi, iktidar, iktisat ve ahlâk krizleri karşısında yeniden düşünülmesi gereken esaslı bir mesele.”

(Tanıtım Bülteninden)