Yel Değirmeni

Öten kuşlarım kafesteydi
Ormanlarım yanmıştı/yakılmıştı
Zeytin ağaçlarım kesilmişti
Çiçeklerim, başaklarım
Açmadan kavrulmuştu!
Yüzlerde maske, sevgide riya
Sözlerde yalan, bire alıp ona satan
Çalan-çırpan paraya tapan
Haramı helal yapan vardı
YİNE YAZAMADIM!

İyilikten-güzellikten
Aşktan-sevgiden yana
Aradım bulamadım
Döndüm geldim
DEĞİRMENİMİN BAŞINA!
Anladım ki bu marifet bunun taşında
“Doğru” diye göğüs germişim
Atılan her kurşuna,
YANMIŞIM-YAKILMIŞIM-ATILMIŞIM!
Nasıl geldim hayret ettim
Bu kafayla bu yaşıma!

(Tanıtım Bülteninden)