Yelpe

Bizim oralarda genizde yumrudur…
Tutuldum denmez kadına
Havalanır zarif bir yelpe
Uzak dağların morluğuna…
Sonra aynı buluttan susayanlar
Dokunurlar sonsuzluğa…

Her aşk kendi vedasıyla gelir
Yitti denmez gidenlere
Adam akıllı içilir sonra…
Yalnızlık tariflerine…
Susunca hafifler insan
Usulca ölür bir yelpe
Dağların sahipsizliğine…

(Tanıtım Bülteninden)