Bu çalışma, İslâm düşünce tarihinde özellikle tefsir ve dil ilimlerindeki yetkinliğiyle tanınan Zemahşerî’nin fıkıh usulü anlayışını, itikadî kabulleri ve fıkhî yorumları çerçevesinde incelemektedir. Araştırmanın temel amacı, Mu‘tezilî-Hanefî kimliğine sahip Zemahşerî’nin usûlî yaklaşımını ortaya koymak ve akıl, nakil, maslahat ve adalet arasındaki ilişkiyi fıkhî düşüncesi bağlamında değerlendirmektir. Nitel araştırma yönteminin benimsendiği çalışmada literatür taraması, doküman analizi ve hermenötik yorumlama tekniklerinden yararlanılmıştır. Başta el-Keşşâf ve Ruûsü’l-Mesâil olmak üzere müellifin eserleri temel kaynak olarak incelenmiştir. İlk bölümde hüsün-kubuh, akıl ve salah-aslah kavramları ele alınmış; ikinci bölümde Kitap, sünnet, icmâ, kıyas, ictihad, istihsan, maslahat ve örf gibi deliller ile lafız teorisi ve teklifî hükümler değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde ise Zemahşerî’nin fıkhî yaklaşımının karakteristik özellikleri analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda Zemahşerî’nin aklı bağımsız bir hüküm kaynağı olarak konumlandırmadığı, bununla birlikte dinî metinlerin yorumlanmasında aklî çıkarımlara önemli bir işlev yüklediği belirlenmiştir. Ayrıca onun maslahat, kolaylık, toplumsal fayda, dil kuralları ve kıraat farklılıklarını dikkate alan bütüncül bir yorum yöntemi benimsediği ortaya konulmuştur. Çalışma, Zemahşerî’nin mezhep taassubunu aşan, tahkike dayalı ve çok yönlü fıkhî yaklaşımının, klasik İslâm hukuk düşüncesinin anlaşılmasına katkı sunduğunu ve çağdaş fıkhî problemlerin değerlendirilmesinde önemli metodolojik imkânlar taşıdığını göstermektedir.
Bu çalışma, İslâm düşünce tarihinde özellikle tefsir ve dil ilimlerindeki yetkinliğiyle tanınan Zemahşerî’nin fıkıh usulü anlayışını, itikadî kabulleri ve fıkhî yorumları çerçevesinde incelemektedir. Araştırmanın temel amacı, Mu‘tezilî-Hanefî kimliğine sahip Zemahşerî’nin usûlî yaklaşımını ortaya koymak ve akıl, nakil, maslahat ve adalet arasındaki ilişkiyi fıkhî düşüncesi bağlamında değerlendirmektir. Nitel araştırma yönteminin benimsendiği çalışmada literatür taraması, doküman analizi ve hermenötik yorumlama tekniklerinden yararlanılmıştır. Başta el-Keşşâf ve Ruûsü’l-Mesâil olmak üzere müellifin eserleri temel kaynak olarak incelenmiştir. İlk bölümde hüsün-kubuh, akıl ve salah-aslah kavramları ele alınmış; ikinci bölümde Kitap, sünnet, icmâ, kıyas, ictihad, istihsan, maslahat ve örf gibi deliller ile lafız teorisi ve teklifî hükümler değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde ise Zemahşerî’nin fıkhî yaklaşımının karakteristik özellikleri analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda Zemahşerî’nin aklı bağımsız bir hüküm kaynağı olarak konumlandırmadığı, bununla birlikte dinî metinlerin yorumlanmasında aklî çıkarımlara önemli bir işlev yüklediği belirlenmiştir. Ayrıca onun maslahat, kolaylık, toplumsal fayda, dil kuralları ve kıraat farklılıklarını dikkate alan bütüncül bir yorum yöntemi benimsediği ortaya konulmuştur. Çalışma, Zemahşerî’nin mezhep taassubunu aşan, tahkike dayalı ve çok yönlü fıkhî yaklaşımının, klasik İslâm hukuk düşüncesinin anlaşılmasına katkı sunduğunu ve çağdaş fıkhî problemlerin değerlendirilmesinde önemli metodolojik imkânlar taşıdığını göstermektedir.
| Taksit Sayısı | Taksit tutarı | Genel Toplam |
|---|---|---|
| Tek Çekim | 233,60TL | 233,60TL |