Artık Üzülmeden Önce Düşüneceğim

Gözyaşıyla yoğrulmamış bir aşk tam değildir.

“Artık üzülmeden önce düşüneceğim... Seninle görüşmek için can atmıyorum ama karşıma çıkarsan da seninle savaşmak yerine ardına gizlediğin hayırlı sebebe odaklanmayı ve her zaman yeniden başlayacak umuda sahip olmayı seçiyorum... Çünkü ben artık senden korkmuyorum...”

Herkes aşkı arar, onun peşinde koşar.

Aşkı bulan ayrılıktan korkar.

Ne kadar istenmese de ayrılık kapıyı çalar...

Her ayrılık acıtır, yakar.

Kimi hatayı kendinde arar, kimi yıllarca gidenin ardından bakar.

Oysa ne dünyaya küsmeye gerek var ne de her gidenin son olduğunu sanmaya...

Gecenin en karanlık saati sabaha en yakın olandır.

Karakışın sonu daima bahardır.

Özgür Aras, Artık Üzülmeden Önce Düşüneceğim'de aşkı bulma, sürdürme, kaybetme macerasına yüreğin derinlerinden süzülüp gelen duygularla bakıyor ve ayrılığın neden gerçekte bir son olmadığını anlatıyor.